Χαιρετισμός δια ανατάσεως της χειρός

        Η Ελληνοκρατία έχει την χαρά να φιλοξενήση δυο αγαπητούς της συναγωνιστές, που πηραν μέρος σε μια διαφωτιστική εκπομπή του channel 9 την Τρίτη 15 Ιανουαρίου 2013 στις 12 το βράδυ μιλώντας, εξηώντας και διαφωτίζοντας επάνω σε εθνικιστικά θέματα, που σκοπίμως το ανθελληνικό κατεστημμένο διαστρεβλώνει και μάχεται. Είναι παρήγορο για τον εθνικιστικό χώρο και ελπίδα που παλαιοί σύντροφοι παραμένουν ακόμη μάχιμοι στην αγωνιστική πρωτοπορεία.

Μέρος 1ο

Μέρος 2ο

Μέρος 3ο

Χριστούγεννα

Η πρώτη τελολογική εορτή της ελληνορθόδοξου πίστεως μέσα στην έξαρσιν της προσπαθείας προς επιβολήν του Νέο-Εποχιτικού πνεύματος και της παγκοσμιοποιήσεως, μέσα εις έναν πόλεμον κατά της εκκλησίας και του δόγματος, μέσα εις μίαν, δυστυχώς, διαφθοράν επηρεάζουσαν το σώμα των ιερέων και κοσμικότητα ελαττώνουσα την προσοχήν προς το πνευματικόν περιεχόμενον της πίστεως, μέσα εις ένα κράτος ανύπαρκτον, υποκριτικόν ως προς την εκκλησία μέχρι αδιαφορίας (ουσιαστικώς), με έναν αρχιεπίσκοπον όχι αντάξιον των περιστάσεων και μίαν Σύνοδον όχι εθναρχούσης εκκλησίας, σε στιγμές που αγωνιωδώς ζητείται ταγός για τον λαόν και το έθνος κυρίως, μέσα εις μίαν ελλειψιν ανθρώπων και φρονήματος χριστιανικού, ελληνορθοδόξου.

 Τώρα, που προ παντός άλλου, αναγκαιεί ή περισσότερον από άλλας φοράς, στροφή προς τον εσωτερικόν κόσμον της ψυχής, συνεχίζεται το λάθος να αναζητείται η “επαφή” με το “πνεύμα των Χριστουγέννων” μέσα από τον δυτικόφερτο τρόπο εορτασμού, μιας εκκοσμικεύσεως της θεολογικής εννοίας των ημερών, προς ικανοποίησιν ρηχών συναισθημάτων μιάς περιόδου διακοπών και σχόλης, που αναβοσβήνει στα χιλιάδες πολύχρωμα λαμπάκια και ψάχνει σε ψεύτικα έλατα, παιχνίδια, αστραφτερά στολίδια και προκλητικές λιχουδιές, (τελείως αντίθετες με το σεμνό, ασκητικό, πνεύμα της νηστείας, που απαιτεί χυμών και λιπών αφαίρεση προς ενίσχυσιν  πνεύματος και ψυχής) τον χαμένον πια σεβασμόν στο νόημα των ημερών, απόρροια μίας πίστεως προς τον Θεόν, που δείχνει να ξεχνιέται και να παραμερίζεται! Και κανείς δεν μιλά γι’ αυτά! Κανείς για τα κακώς κείμενα!

Τα όπλα, οι δολοφονίες... the American way life και ο εθνικισμός μου

Συναγωνιστές μου,

          Στη ζωή μου για εκείνο που δεν μετάνιωσα ποτέ ήταν η  ιδεολογία μου. Η κοσμοθεωρία και η βιοθεωρία μου. Ο αγαπημένος μου εθνικισμός. Ποτέ δεν μ’ εγκατέλειψε μπροστά σε διλήμματα, ερωτήματα, απορίες, σκέψεις μου. Ποτέ δεν με πρόδωσε. Μου έδωσε απαντήσεις, με κατεύθυνε, με καθωδήγησε, με διέσωσε, με προεφύλαξε. Στάθηκε θώρακας, ασπίδα, σπαθί και τόξο. Όσο κι αν δοκιμάσθηκε στην κρίση μου, μέσα στα όσα της ζωής, απεδείχθη αναντικατάστατος. Μοναδικός! Ανυπέρβλητος. Μου έμαθε αλήθειες που κάθε ημέρα απεδεικνύοντο. Έζησε καταξιωμένος πάντα  στα μάτια μου, μέσα από των ανθρώπων το γίγνεσθαι. Το καθ’ ημέραν και το χρόνιον. Επαληθευόμενος μέσα από τα γεγονότα, μέσα απ’ την προσπάθειαν του “κακού” για την επικράτησίν του.

Αυτό που έγινε στις ΗΠΑ, στο Κονέκτικατ, είναι συναισθηματικώς δυσβάσταχτον.Φρικιαστικώς απαράδεκτον!Ανθρωπίνως αποβολιμιαίον. Παιδιά! Παιδιά! Τέτοιο τέλος! Τέτοια τύχη!

Η αγάπη για τα όπλα είναι δείγμα γενναιότητος, ανδρισμού και εθνικής υγείας. Φυλετικόν γνώρισμα των δυνατών. Αυτήν χρησιμοποίησε ο Οδυσσεύς, για ν’ ανακαλύψη τον κρυπτόμενον, υπό της μητέρας του, Αχιλλέαν. Στην αρχαιότητα, τα όπλα εδιδάσκοντο παιδιόθεν οι Έλληνες, μαζί με την ποίησιν και την φιλοσοφίαν. Τα όπλα ήταν η τιμή τους. Ο πολίτης ήταν αδιαχωρίτως και οπλίτης. Στο σπαθί ορκίζεται για την κάθε μεγάλη πράξιν του ο γενναίος. Το όπλον σου δεν το παραδίδεις. 

Ἔνα ἐγκληματικό πραξικόπημα

Συναγωνιστές,

Ἡ ἱστορία γράφεται ἀπό τά λάθη. Τά λάθη ἀφήνουν τό ἀποτύπωμα τους βαθειά στό μέλλον καί ἐπηρεάζουν τίς ἀνθρώπινες γενεές, αὐτές πού τήν στιγμή τοῦ λάθους δέν ἔχουν γεννηθῆ.

………………………………………………………………………...

Πρίν τήν δικτατορία τοῦ 1967, οἱ Ἄγγλοι ἐσχεδιαζαν πραξικόπημα μέ τόν θρόνο, τούς Δεξιούς πολιτικούς καί μερίδα στρατηγῶν. Οἱ Ἀμερικανοί ἐπιρέαζαν τούς μικρότερους ἀξιωματικούς κυρίως.

Ἡ ἐπιβληθεῖσα δικτατορία, ἐπετεύχθη ὑπό τῶν χαμηλοβάθμων ἀξιωματικῶν, πιθανῶς εἰδοποιηθέντων περί τῶν προθέσεων τοῦ “ἀντιπάλου” συνωμοτικοῦ μηχανισμοῦ, ὑπό τοῦ στρατηγοῦ Σπαντιδάκη. Ἐκινήθησαν γρηγορώτερα καί ἐπέτυχαν. Ὁ βασιλεύς καί τινες ἀξιωματικοί ἔφερον βαρέως τό πάθημα αὐτό. Ὁ λαός σύσσωμος (πλήν τῶν ἐχθρῶν του ἔθνους πολιτικῶν καί κομμουνιστῶν) ἐχαιρέτισεν μέ ἀγαλλίασιν καί χαρά τό γεγονός. Παρ’ὅτι ἡ χώρα συνήρχετο ἀπό τίς πολιτικές περιπέτειες καί τήν ἀνωμαλία τῶν περάσμενων ἐτῶν, παρ’ὅτι ὁ θρόνος ἀνέκτησε τήν ἀξιοπρέπειά του καί τόν σεβασμόν ὑπό τοῦ λαοῦ, ὁ βασιλεύς ἦτο  φανερῶς χολωμένος. Πέριξ αὐτοῦ, ἐγωϊσταί ἀξιωματικοί, ἰδία συμμαθηταί τῶν ἐπιτυχόντων πραξικοπηματιῶν, ἔθρεφαν καί συντηροῦσαν τήν δυσαρέσκειαν αὐτή τοῦ βασιλέως. Ἐπεζήτουν, ἀναμένοντες, τήν κατάλληλον στιγμήν. Αὐτοί κυρίως ἦσαν: ὁ Σ/χης Παντελής Καλαμάκης, συμμαθητής τοῦ Παπαδοπούλου καί φανατικός μασόνος, ἐπιτελάρχης τοῦ Β. Σώματος στρατοῦ, χρηματίσας καί στήν ΚΥΠ...

Απόσπασμα από το έργο Ελληνοκρατία του Σπ. Σταυρόπουλου

Ο ΕΛΛΑΔΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΑΦΑΛΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ

Η ΜΗΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΗ ΕΘΝΙΚΗ ΨΥΧΗ

«Οι σκέψεις και τα αισθήματα γεννιούν­ται και αναπτύσσονται πάντοτε, υπό το πρίσμα της Φυλής των και φέρουν την ανεξίτηλον σφραγίδα αυτής».

Οι ερεθισμοί του εξωτερικού κόσμου — περιβάλλον­τος — ιδιαίτερα στον Ελλαδικό χώρο, απετέλεσαν μαζί με τις προγονικές ιδιότητες της Φυλής, βασικώτατο στοιχείο στη διαμόρφωση του ψυχοπνευματικου κόσμου των Ελλή­νων.
Η Γη, με την προνομιακότητα και την ιδιοτροπία της, μοιράζει τα υλικά αγαθά που βρίσκονται στα σπλάχνα της, διαμάντια, μέταλλα, πετρέλαια. Οι θησαυροί όμως αυτοί δεν βγαίνουν παντού. Υπάρχουν μόνον σε ωρισμένα σημεία της, όπως και στην επιφάνεια της, η πλούσια συλλογή των φυτών είναι μοιρασμένη κατά τόπους. Άραγε μήπως με τον αυτό συλλογισμό δεν μπορούμε να ισχυρισθούμε το ίδιο στη διανομή και των μη υλικών, αγαθών; Τι μας πείθει ότι δεν έχει το ίδιο δικαίωμα στο μοίρα­σμα ηθικών αξιών και επιδράσεών της στον άνθρωπο;

Έτσι η Μητέρα Ελληνική Γη, με τις αρμονικές εν­αλλαγές των τοπίων της, τον υπέροχο συνδυασμό χρωμά­των -από θαλάσσης μέχρις ουρανού και το ιδεώδες αρωμα­τισμένο κλίμα της, εδημιούργησαν σ' αυτόν τον τόπο ένα ανθρώπινο φαινόμενο — τον Έλληνα και το Ελληνικό θαύμα πολιτισμού — που αλλού πουθενά στην επιφάνεια της δεν συναντάται.
 

«. . .η Ελληνική Γη εγέννησε Ζώον Ελληνικόν, τον Έλληνα: ΕΜΑΣ. Και όπως συνέβη και έτυχεν η Γη αυτή μας, να είναι ημερωτέρα, ή φιλανθρωποτέρα γη του πλανήτου αυτού και το Ζώον αυτό που εγέννησεν έτυχε να είναι ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ». «. . .δια πάντα μη εκ γενετής γκαβοκουφάλαλον, είναι το απλούστερον και φυσικώτερον των πραγμάτων: Η Ω­ραι ο τ έ ρα Γ η  ν α   α π ο δ ί δ η  τ ο  Ω ραιότερο ν    Ά ν θ ο ς».(1)

Τό ψεῦδος, ἡ ὑποκρισία, ἡ παλιανθρωπιά, ἡ ἀνεντιμότης καί ἡ ἀπάτη τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καί ἡ πόρωσις τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ.

 (Ἕνα μικρό ἀλλά χαρακτηριστικό παράδειγμα.)

Μᾶς τό ἀπεκάλυψε ὁ κομμουνιστής ΤΕΝ-ΤΕΝ τοῦ ἑλληνικοῦ κοινοβουλίου. Αὐτός, πού μέ τίς πλάτες τῶν … καπιταλιστῶν καί ἰμπεριαλιστῶν Ἀμερικανῶν, ἑτοιμάζεται καί ἀνυπομονεῖ νά μᾶς κυβερνήση. Ἀσυνεπής καί ἀνακόλουθος, ἰδεολογικῶς, πρός τούς ἐργαζόμενους, τά’βαλε μέ τό μέλος τῆς κυβερνήσεως, ὑπουργόν Μανιτάκην, ὁ ὁποῖος πρωτοστατεῖ στίς ἀπολύσεις δεκάδων ὑπαλλήλων και ἐργαζόμενων.

Ὅπως κατέθεσε, ἐπανειλημμένως, στήν Βουλή, ὁ κομμουνιστής Τέν-Τέν, ὁ ἀνεκδιήγητος Μανιτάκης, ὅταν ΔΕΝ συμμετεῖχε στήν κυβέρνησιν, ἐδήλωνε πομποδῶς, ὅπως ὅλοι οἱ μεγαλόστομοι καί φαφλατάδες πολιτικοί ὅτι : “ὡς πολίτης, ὡς δημοκράτης καί ὡς ἐπιστήμονας, μέ ἀφήνει κατάπληκτο ἡ ἰδέα πώς θά ὑπάρξη κυβέρνηση πού θά ἀπολύει δημόσιους ὑπαλλήλους”. Τώρα ὅμως, ὅπως ὅλοι τῆς ἐξουσίας, μέ τά … “χέρια στο μέλι” ἄλλα κάνει.

Αὐτή ἡ σιχαμερή ἀσυνέπεια τοῦ συνόλου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ὅπως “λεφτά ὑπάρχουν”, “τό 2011 θά ἐπανέλθουμε στίς ἀγορές”, “θά ζητήσουμε ἀναδιαπραγμάτευση τοῦ Μνημονίου”, εἶναι μοναδικόν ἑλληνικόν φαινόμενον. Τό χειρώτερον ὅμως, παραμένει, ἡ ἀσυγχώρητος πόρωσις τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Οἱ πολιτικοί αὐτοί δέν θα’πρεπε, τό ὀλιγώτερον, νά τολμοῦν νά κυκλοφορήσουν. Θά ἔπρεπε νά διώκονται ἀπηνῶς καί ὅσοι συνελαμβάνοντο νά ὁδηγοῦντο σέ συνοικιακές ἀγχόνες. Βλέποντας τήν μαλάκυνσιν τοῦ λαοῦ καί τήν ψυχικήν ἐρείπωσίν του, ἀποθρασυνθέντες, ἀσχημονοῦν, προκαλώντας ( πρός ὅσους ἀπέμεινε πλέον ) τήν κοινήν λογικήν, τήν ἐσχάτην ὑπομονήν καί ἀνεκτικότητα. Λένε ὅ,τι θέλουν! Προδίδουν ὅπως θέλουν. Ἐξαπατοῦν, κοροϊδεύουν. Δέν τούς νοιάζει. Δέν ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ! Δικαίως. Ἔχουν κάμει τόσα! Μέ ἀποδείξεις. Μέ στοιχεῖα καί οὐδέποτε ἐτιμωρήθησαν! Τί περιμένει αὐτός ὁ λαός; Πόσο ἀκόμη; Πόσο ἀκόμη μποροῦμε νά ἐλπίζουμε στόν ξεσηκωμό του, στήν ἀνάστασίν του; Πόσο ἀκόμη; Τολμοῦμε να ῥωτήσουμε: μποροῦμε νά πιστεύουμε ἀκόμη ὅτι ὁ λαός αὐτός θά ἀντίδράση; Μήπως ἡ ὅποια ἐπαναστατική “ἐλίτ” θά πρέπει μόνη της, ἀπουσία ἑνός ἐκμαυλισμένου λαοῦ, νά πάρη τίς τύχες τοῦ τόπου στά χεριά της;

Ἄν αὐτό δέν γίνη, ἄν ὁ λαός δέν σταθεῖ στό ὕψος τῶν ἀπαιτήσεων τῶν καιρῶν, τότε οἱ “Μανιτάκιδες” θά ὁδηγήσουν καί ἐμᾶς καί τόν τόπο στόν ὄλεθρο καί στόν ἀφανισμό. Μή γένοιτο!

“Ελληνοκρατία”

Τσίπρας... ο Έλληνας "Τεν Τεν"

           Το “γκομενάκι ο Τσίπρας”, ο “άμεμπτος” κομμουνιστής που κολυμπάει στο χρήμα, ο..... “τιμητής” της δημόσιας ζωής, έχει θεία του την γυναίκα του Στυλιανού Παττακού. Ο πατέρας του ήταν αδερφός της γυναίκας του Παττακού. Το 1967 ο πατέρας Τσίπρας, είχε αναπτύξει στην Άρτα μία εργολαβική εταιρεία με κάποιες δουλειές.

 

            Τον καιρό εκείνο υπήρχαν ανεπτυγμένες σ’ ολόκληρη την επικράτεια οι στρατιωτικές Μ.Ο.Μ.Α., οι οποίες ανελάμβαναν έργα επ’ ωφελεία του δημοσίου και με άριστα αποτελέσματα, διοικούμενες από τους υπέροχους αξιωματικούς του ελληνικού Μηχανικού. Αυτό όμως δυσαρεστούσε τους εγχώριους εργολάβους, που έβλεπαν να χάνουν χρήματα από έργα που το δημόσιο ανέθετε στις Μ.Ο.Μ.Α., δωρεάν βεβαίως!

Μία γενναία Ἑλληνίδα καθηγήτρια τῆς γαλλικῆς φιλολογίας

Τό κατωτέρω “βίντεο” ἔλαβε τό πρῶτο βραβεῖο σέ διαγωνισμό, πού προεκήρυξε ἡ Γαλλική πρεσβεία στήν Ἀθήνα σέ ὅλα τά δημοτικά σχολεῖα τῆς χώρας, ὁπού διδάσκεται ἡ γαλλική γλῶσσα. Ἡ ἐπιλογή τοῦ θέματος, ἡ μουσική καί τό “στήσιμο” τοῦ ὅλου θέματος ὀφείλεται στήν ἑλληνόψυχη καθηγήτρια ἀπό τήν Νέα Ἀγχίαλο Βόλου καί στούς μαθητάς της. Ἄς σημειωθῆ ὅτι, ἀπό τούς εἵκοσι βραβευθέντας μαθητάς δημοτικοῦ, πανελληνίως, ἀπό τήν Γαλλική πρεσβεία γιά τίς ἐπιδόσεις τους στή γαλλική γλῶσσα, οἱ ἕξι ἀνήκουν στήν τάξιν τῆς ἀνωτέρω καθηγήτριας. Μετά ἀπό τούς δύο αὐτούς ἐπαίνους τοῦ Γαλλικοῦ κράτους, τό ὑπουργεῖον …  “Παιδείας” τῆς ἀφήρεσε τήν διδασκαλία στίς τάξεις καί τήν τοποθέτησε σέ ὑπηρεσία γραφείου στό νά … σφραγίζει ἔντυπα, ἔγγραφα καί ἐπιστολές.

Γιά ἄλλη μία φόρα ἀποδεικνύεται τό μῖσος τοῦ κοινοβουλευτικοῦ κατεστημένου γιά κάθε ἑλληνικήν πρόκρισιν καί διάκρισιν. Ἐξ’ἄλλου, ὁ Βόλος ἔχει μία ἀρκετά δυνατή μασωνική στοά καί ἑβραϊκή συναγωγή, τήν ὁποίαν πολλές φορές ( πρίν γίνει Ἀρχιεπίσκοπος ) ἐπεσκέφθη ὁ μακαριστός Χριστόδουλος.

Ψηλά τό κεφάλι συμμαχήτρια Ἑλληνίδα καθηγήτρια. Στό τέλος στέκεται ἡ νίκη. Εἴμεθα ὑπερήφανοι γιά σένα.

“Ελληνοκρατία”

Τό σύγχρονο μεγάλο ὄχι ἑνός συγχρόνου μεγάλου ἥρωος

Συναγωνιστές,

Πέρασε στά … “ψιλά” ἡ ἐπέτειος τοῦ θανάτου ἑνός γενναίου. Ἀπό τούς νάνους ἡγέτες τῆς σήμερον, τά ἀνθρωπάκια τῆς κάθε βαθμίδος ἱεραρχίας, τού κάθε τομέως τῆς συγχρόνου ἐθνικῆς ζωῆς, ἡ μορφή τοῦ μεγάλου Κυπρίου ἠγέτου Τάσσου Παπαδόπουλου, εἶναι ἀγκάθι μνήμης εἰς τόν ταπεινόν ψυχικόν κόσμον τους.

Ὁ στρατός, οἱ πολιτικοί καί το…παράπονον τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ ΓΕΝ

Συναγωνιστές,

Ἡ βρωμερή μεταπολίτευσις, τό σάπιο καθεστώς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καί τῶν κομμουνιστῶν, ἐπανῆλθε στήν ἐξουσία, τόν μαῦρο Ἰούλιο τοῦ ’74, μ’ἕναν μόνιμο (πλέον) φόβο στήν ψυχή του. Τόν στρατό!!! Περισσότερο καί ἀπό τόν ἀφελληνισμόν τῆς παιδείας,τήν διάλυσιν τῆς οἰκονομίας, ὁ στρατός ἦταν συνεχῶς μέσα τους. Ἡ ἀγωνία καί τό “καρδιοχτύπι” τους. Μή τούς ξανασυμβῆ αὐτό πού τούς συνέβη τό ’67. Μή τούς “πιασουν”, πάλι, “στόν ὕπνο”. Μή “τήν ξαναπατήσουν”! Βάλθηκαν, λοιπόν νά τόν ξεκάνουν, ξεχνώντας τό ῥητό “δέν κόβεις τό κλαδί πού κάθεσαι”. 

Το παράξενο με τους κομμουνιστές...

Το παράξενο δεν είναι που οι κομμουνιστές διέπραξαν τόσες προδοσίες αλλά πως μετά από τόσες προδοσίες υπάρχουν ακόμη κομμουνιστές!!!

Δείτε παλαιότερη ανάρτηση μας με βίντεο - ομιλία για τα γεγονότα των Δεκεμβριανών εδώ.

Προσωπική αξιοπρέπεια

" Αχ να µπορούσα να σε γυρίσω πίσω στα χρόνια που γεννήθηκες και να σου δείξω όλα εκείνα που απαρνήθηκες΄΄.

Κι' ενώ αρχικά θα θυµηθείς, ίσως, το πατρικό σου σπίτι, τα παιδικά σου χρόνια ή το πρώτο σκίρτηµα της καρδιάς, θα διαπιστώσεις ότι πίσω απ' όλα τούτα, σού γνέφει µυστικά η λησµονηµένη Ιθάκη, ο χαµένος Παράδεισος. Θα διαπιστώσεις πόσο αργά µα σταθερά, µεθοδικά και αποτελεσµατικά δουλεύει το σαράκι της λησµονιάς που οι γνωστοί - άγνωστοι εχθροί σου, έσπειραν µέσ' στο αίµα σου.