Χωρίς παιδιά το έθνος πεθαίνει

Σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης δημοσιεύουμε το παρακάτω άρθρο από την εφημερίδα Ελληνοκρατία.

«Η οικογένεια αποτελεί το θεμέλιο συντηρήσεως του Έθνους» (άρθρο 21 του Συντάγματος)

            Όπως παραμένουν «γράμμα κενόν» πολλά άρθρα του Συντάγματος, που καταπατούνται από αυτούς που τα εθεσμοθέτησαν, έτσι και το ανωτέρω άρθρον ουδέποτε ελήφθη υπ’ όψιν από τους 300 εθνοπροδότες, ιδιαιτέρως με τον νέον αντεθνικόν προϋπολογισμόν του 1997 όπου κόβονται φοροαπαλλαγές εκείνων που θα έπρεπε να παραμένουν ισόβιες, εάν το κράτος τιμούσε τον εαυτό του, όπως π.χ. των πολυτέκνων και των ολυμπιονικών.

            Το οικειοθελώς ανίκανον Αθηναϊκόν κράτος, αδύναμον να καταπολεμήση λαθρεμπόρους, μεγαλοφειλέτες και μεγαλοφοροφυγάδες που ζημιώνουν το Δημόσιον με πλέον των 4 δισ. ετησίως, το ελεεινόν κράτος που επιδοτεί τα ηθικοβόρα και διεφθαρμένα καζίνα, τις ποδοσφαιρικές και καλοθοσφαιρικές ομάδες, τα διάφορα μαρξιστογενή, ανθελληνικά και θολοκουλτουριάρικα καλλιτεχνικά συγκροτήματα πάσης μορφής, προέβη εις το μεγάλο έγκλημα να στραφή κατά των αιμοδοτών του Έθνους, τους ΠΟΛΥΤΕΚΝΟΥΣ.

Το δημογραφικό πρόβλημα

Ένα εκατομμύριο Έλληνες χάθηκανε μέσα σε μία δεκαετία και πρόκειται για την χειρότερη δημογραφικά δεκαετία μετά την δεκαετία του Β'Π.Π. και του εμφυλίου πολέμου! Αλλά ακόμα και στα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, δεν είχε υπάρξει τόσο μεγάλη αναλογικά πληθυσμιακή απώλεια καθώς ούτε οι περίπου 350.000 νεκροί από τον πόλεμο και την πείνα, ούτε οι 100.000 νεκροί του Εμφυλίου, ούτε η φυγή των χιλιάδων στις χώρες του ανατολικού μπλοκ επέφεραν πληθυσμιακή απώλεια ενός εκατομμυρίου Ελλήνων μέσα σε δέκα χρόνια.

Στο σύνολο της χώρας απεγράφησαν 10.787.690 μόνιμοι κάτοικοι, εκ των οποίων 5.303.690 άρρενες (ποσοστό 49,2% του γενικού πληθυσμού) και 5.484.000 θήλυς (ποσοστό 50,8%) όπως αναφέρουν τα πρώτα προσωρινά στοιχεία της επίσημης απογραφής που ανακοίνωσε η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ).

Στη γενική απογραφή του 2001 ο πληθυσμός της χώρας είχε καταμετρηθεί σε 10.964.020 άτομα, ενώ το 2009, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, υπολογίσθηκε ότι ξεπέρασε τα 11.282.571 άτομα. Μπορεί να φαίνεται μείωση πληθυσμού σε σχέση με το 2001 μόνο 190.000 άτομα μόνο, αλλά να υπολογίσουμε περισσότερο από ένα εκατομμύριο ξένους οι οποίοι δεν υπήρχαν το 2001, καθώς τότε υπολογίζονταν σε 300.000 περίπου και τώρα ξεπερνούν το 1.300.000!

Η κρίση φαίνεται μέσα στην διετία που ο πληθυσμός από τους Έλληνες που φεύγουν για να αναζητήσουν την τύχη τους στο εξωτερικό τους αυξημένους θανάτους και τις μειωμένες γεννήσεις ο πληθυσμός μειώθηκε κατά 500.000 των ξένων συμπεριλαμβανομένων!

Από τα προσωρινά αποτελέσματα προκύπτει ότι οι πέντε Δήμοι με τη μεγαλύτερη πληθυσμιακή πυκνότητα (μόνιμοι κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο) είναι οι Δήμοι Καλλιθέας (21.067,6), Ν. Σμύρνης (20.740,6), Αθηναίων (16.830,4), Θεσσαλονίκης (16.703,3) και Νέας Ιωνίας (15.109,7). Ακόμη, οι πέντε Δήμοι με τη μικρότερη πληθυσμιακή πυκνότητα είναι οι Δήμοι Πρεσπών (3,05), Ζαγορίου (3,78), Παρανεστίου (3,85), Σφακίων (4,11) και Νεστορίου (4,27).

Με τον υπάρχοντα ρυθμό μείωσης του πληθυσμού που έχει ενταθεί κατακόρυφα την τελευταία διετία, υπολογίζεται ότι στα τέλη της δεκαετίας θα έχουμε φτάσει στα επίπεδα του 1970 με την Ελλάδα των 8 εκατομμυρίων ψυχών! Ο Ελληνισμός χάνεται. Ακούει κανείς;

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Η μεγάλη περιπέτεια

Συναγωνιστές,

Η μαύρη περίοδος της μεταπολιτεύσεως έχει ουσιαστικώς τερματισθεί. Πιστεύω μου είναι, πως αυτό συνέβη την περίοδο των μεγάλων πυρκαϊών, εις την Πελοπόννησον, όπου περιτράνως εφάνη η ανυπαρξία του κράτους. Αυτού του κράτους, που η ναρκοθέτηση των θεμελίων του άρχισε από την επομένη κι όλας ημέρα της πτώσεως της αφρόνου δικτατορίας. Και η ημερομηνία των εκλογών να θεωρηθή ως λήξις της μεταπολιτεύσεως, δεν έχει καμμίαν σημασίαν.

Με τις εκλογές αυτές, η ιστορία του αύριο θα σηματοδοτή την έναρξιν της τραγικής περιόδου γεγονότων, συμβάντων πεπραγμένων, τα οποία ανοίγονται μπροστά μας όχι σκοτεινά και άγνωστα για τους “μυημένους”.

Η πατρίς Ελλάς εισέρχεται πλέον, όπως τα σχέδια των ιδρυμάτων Ροκφέλερ και των σκοτεινών λεσχών και  οργανώσεων έχουν εκπονήσει, εις έναν αγωγό περιπετειών και επώδυνων καταστάσεων. Θα γνωρίση οικονομικές δυσπραγίες, εσωτερικές αναταραχές, πείνα και ένδεια, συγκρούσεις, αντιπαραθέσεις σε κρίσιμα θέματα, κινδύνους απώλειας εθνικού εδάφους, πιθανώς πόλεμο, αίμα και φανατισμό.

Ο λαός θα παραπαίει “τήδε κακείσε” χωρίς ψυχραιμία, ηρεμία ή νηφαλιότητα. Θα συνεχίση να αναζητά την εύκολη και άμεση λύση, μέχρι ότου αντιληφθή ότι όσα με την δική του αδιαφορία, επιπολαιότητα και εγκληματική απροσεξία, εγένοντο επί 38 χρόνια, δεν είναι εύκολο να διορθωθούν σε μία νύκτα και ότι θα πρέπει να πληρώση το τίμημα αυτής της βλακείας και αδικίας στην πατρίδα και σε πρόσωπα, στον βαθμό που του αναλογεί.

Θα κουρασθούμε, θα ιδρώσουμε, θα υποφέρουμε, ίσως ματώσουμε, αλλά στο τέλος στέκεται η ΝΙΚΗ! Δεν έχω την παραμικρήν αμφιβολία ότι το τέλος (δεν ξέρω πότε) θα είναι όχι απλώς αίσιο αλλά ένδοξο.

Ο λαός, που δεν θέλησε να ακούση τους “προφήτες” του, αναγκαστικώς θα στραφή προς αυτούς και μ’ αυτούς θα οδηγηθή στην λύσιν των προβλημάτων του, στην ανάκτησιν της αυτόεμπιστοσύνης του, αξιοπρέπειας του, και εθνικού του εγωϊσμού, τόσον απαραίτητου διά την εθνικήν και φυλετικήν του επιβίωσιν και προ παντός, πολιτισμικήν δημιουργία.

Και δυστυχώς υπάρχουν πολλοί που γνωρίζουν τι θα συμβή. Εγνώριζαν προ πολλού που θα οδηγηθή η ταλαίπωρος χώρα μας αλλά και η Ευρώπη γενικώτερον. Ήσαν ενήμεροι τι εσχεδιάζετο για τους λαούς και τα έθνη. Εσιώπησαν και όχι μόνον, αλλά συνήργησαν, ανέχθηκαν, συνεργάσθηκαν προς τούτο. Άνθρωποι της ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ σε υψηλές κρατικές δημόσιες θέσεις ή αυτές του ιδιωτικού τομέως. Θα ευρεθούν κάποια στιγμή ενώπιον Θεού και ανθρώπων και τότε θά 'ναι γι’ αυτούς η τελευταία ώρα τους.

Χωρίς φόβο, με θάρρος ως αρμόζει στους γενναίους, με πίστιν προς τον Θεό, εμπιστοσύνην στην φυλετική μας (και μόνο)ικανότητα, έτοιμοι σαν από καιρό, θα δεχθούμε την περιπέτεια αυτή, για την οποία και ΔΕΝ ευθυνόμεθα ούτε στο ελάχιστον, σαν την τελευταία πρόκλησι που θα μας δικαιώση και θα μας δώση την ευκαιρία να αποδείξουμε πως ΠΑΤΡΙΣ και ΕΥΡΩΠΗ μόνον μ’ εμάς μπορούν να μεγαλουργήσουν.

Εμάς τους εθνικιστάς. Αλλά για... εμάς σε άλλο μας θέμα.

Έρρωσθε,

Κωνσταντίνος Νίκης

 Επισήμανση ιστολογίου:Για τεχνικούς λόγους δεν είναι δυνατή η απόδοση του κειμένου σύμφωνα με το πολυτονικό σύστημα.

Το ξύλο μιας ξεδιάντροπης

Συναγωνιστές,

Το θαυμάσαμε ΟΛΟΙ. Το απολαύσαμε ΟΛΟΙ. Το επιθυμούσαμε ΟΛΟΙ.

Χρόνια τώρα η ξετσίπωτη, ιδιόρρυθμη και βαθειά ξεδιάντροπη λόγω αυτής της ιδιορρυθμίας της, πρώιμη κομμουνίστρια, με την ηθική μέσα της, των συντροφισσών του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ τον αιματηρό Δεκέμβριο του ΄44 (ζήτω η πουτανιά – κάτω η παρθενιά), φέρεται και μιλά περιφρονώντας κάθε έννοια ντροπής και σεβασμού εκεί που ευρίσκεται, είτε Μ.Μ.Ε είτε Βουλή, χωρίς ποτέ κανείς να βάλη αυτό το διεφθαρμένο γύναιο στην θέσιν του.

Νόμιζοντας το ερυθρό θρασύμι ότι θα της «περάση» και σε αυτήν την εκπομπή, όπως σε όλες, επετέθη πρώτη με θαυμαστή θρασύτητα θεωρώντας ότι, ευρίσκεται μπροστά σε κακόμοιρους δεξιούληδες, παίρνοντας αμέσως ηχηρώς τα προς το ΕΑΜίτικον ύφος της οφειλόμενα.

Έχοντας αποκτήσει την νοοτροπία του βουνού που η μεταπολίτευσις κατέστησε εθνική αρετή, ένοιωθε «σαν στο σπίτι της» όπου ενεφαίνετο, άξεστη, προσβλητική και χυδαία, το χοντροπίθαμο σάπιο αυτό εκνευριστικά αντιπαθές κομμουνιστικό ενεργούμενο, φέρνει απωθημένα βιώματα (χαρακτηριστικό κάθε καλού κομμουνιστού) της παιδικής της ηλικίας, μιας θείας της στην… Ναύπακτο.

Χίλια εύγε στα χέρια που την έβαλαν για πρώτη φορά στην θέσι της. Χρυσό παράδειγμα προς μίμησιν σε κάθε συναγωνιστή.

Έρρωσθε

Κωνσταντίνος Νίκης

Επισήμανση ιστολογίου: Για τεχνικούς λόγους δεν είναι δυνατή η απόδοση του κειμένου σύμφωνα με το πολυτονικό σύστημα.

Κομμουνισμός και μεταπολίτευσις

Συναγωνιστές,

Το προδοτικό και διεφθαρμένο καθεστώς της μεταπολιτεύσεως, στηρίχθηκε επάνω σε δύο συμφωνίες. Η μία των «Παρισίων» που καθορίζει την προδοσίαν της Κύπρου και πτώσιν της αφρόνου δικτατορίας και η άλλη της «Σόφιας», που καθορίζει την στάσιν, πολιτικήν και συμπεριφορά του αναγεννωμένου Κ.Κ.Ε.

Τον καιρό, που ο άξεστος και επιβλαβής διά το ανθρώπινον είδος κομμουνισμός, εξαφανίζεται παγκοσμίως, στην Ελλάδα θα καθίστατο «ως ημέραι παρήρχοντο» κράτος εν κράτει. Του παραδίδονται τα πάντα από το καθεστώς της Μασονοδεξιάς του αστικού φιλελευθερισμού, έναντι της υποχρεώσεως του να μην εμφανίση το «κοινωνικό του πρόσωπο» της προ-δικτατορικής περιόδου. Της Ε.Δ.Α (Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά). Δηλαδή αυτό των ταραχών, των διαδηλώσεων, των πυρκαϊών, της συνεχούς ανησυχίας και εκφοβισμού της ελληνικής κοινωνίας.

Πετρέλαια

          Εμείς ουδέποτε πιστεύσαμε εις την Μαρξιστικίν θεώρησιν ότι η οικονομία προσδιορίζει την πολιτικήν. Αυτό εξ άλλου προϋποθέτει εβραϊκόν ψυχισμόν και νοοτροπίαν. Εμείς στηρίζουμε την θεώρησιν ότι η πολιτική προσδιορίζει την οικονομίαν και θα το αποδείξουμε μίαν ημέραν.

            Το μυστικό δεν είναι πιά μυστικό. Ήταν εξ άλλου γνωστόν από πολύ παλιά εις πολλούς. Η Ελλάς κάθεται επάνω σε στρώματα πετρελαίου. Οι ηγεσίες το ήξεραν αυτό. ΟΛΕΣ τους. Ένα άλλο οποιοδήποτε κράτος, με αυτοσεβασμό και αξιοπρέπεια, θα είχε εκμεταλλευτή τον εθνικόν του πλούτον προς όφελος του λαού του. Η Ελλάς τότε θα απέκτα πλούτον. Δηλαδή οικονομικήν δύναμιν μεγάλην. Θα καθίστατο πανίσχυρος εις στρατιωτικόν δυναμικόν. Κυρίως όμως θα εξελίσσετο εις κράτος με αυτοσεβασμόν, τεχνολογικήν έρευναν, βιομηχανικήν παραγωγήν, τομείς όπου ο φοβερός δαιμόνιος, εφευρετικός και δραστήριος ελληνικός νους θα καθιστούσε την Ελλάδα κράτος πρότυπον με παγκόσμιον ακτινοβολίαν.

            Επί πλέον δεν θα ήτο η χώρα του περιθωρίου, της καρπαζιάς και της ανάγκης. Ένα μεγάλο κράτος θα υψούτο εις την θέσιν του σημερινού ελεεινού προτεκτοράτου. Η Ελλάς θα ηδύνατο να αναπτύξη και πάλιν ελληνικόν πολιτισμόν, αφ’ ου από την ιστορία μας γνωρίζομεν ότι, πολιτισμός αναπτύσσεται μόνον επί ανθηράς κρατικής οικονομίας. (Φαιστός, Κνωσσός, Μυκήναι, Αθήναι, Μακεδονία-Πέλλα). Τότε και πάλι ο Έλλην θα καθίστατο το καύχημα της ανθρωπότητος, πνευματικός ταγός των λαών του κόσμου.

         Το πετρέλαιον δεν θα ήτο αντικείμενον πλουτισμού και χλιδής οικογενειών (Λάτσης, Βαρδινογιάννης, κ.λ.π.), αλλά θα ετίθετο εις την υπηρεσίαν του λαού και του έθνους. Η οικονομία θα έπαυε να ήταν αυτοσκοπός, αλλά το μέσον προς δημιουργίαν ανωτέρων συνθηκών ζωής (πολιτισμός). Δηλαδή η οικονομία θα ετίθετο εις την υπηρεσίαν της πολιτικής, σχεδιασμού προαγωγής του έθνους!

               Οι Εβραίοι το εγνώριζον αυτό. Ήταν και παραμένει ο μεγάλος τους φόβος. Οι Στοές έπρεπε να το απαγορεύσουν στους «Έλληνες» πολιτικούς, οι οποίοι θα έπρατταν το παν ώστε η Ελλάς να παραμείνη αυτό που εσχεδιάσθη και να είναι. Ένα φτωχό και μίζερο προτεκτοράτο. Και τα πετρέλαια ετάφησαν. Κατά καιρούς, ό,τι ήρχετο εις την επιφάνειαν από ιδιωτικές πρωτοβουλίες-έρευνες (Επτάνησα) ή τυχαία περιστατικά (Αγρίνιον), γρήγορα εσκεπάζετο και... εδιώκοντο οι ιδιώτες. Τα γεγονότα αυτά, γρήγορα κατέστησαν το «μυστικόν» κοινόν, οι ηγέτες όμως έθαψαν την κάθε περίπτωσιν.

            Οι Γερμανοί, ήδη από τον πόλεμον, εγνώριζαν τα πετρέλαια του Αιγαίου. Υπάρχουν χάρτες επ’ αυτού. Αργότερα, δορυφόροι ερευνητικοί κατέστησαν αυτό σαφές με ακριβείς πληροφορίες εις τους Αμερικανούς επιχειρηματίες σε περιοχές κοιτασμάτων εις ολόκληρον την επικράτειαν.

            Η TRITON ENERGY CORPORATION και η UNION TEXAS PETROLEUM από το Τέξας δήλωσαν ότι: «γνωρίζουμε ότι έχετε πετρέλαιο» και με μόνα τα ήδη υπάρχοντα στοιχεία, ζητούν από την ΔΕΠ - ΕΚΥ, να τους επιτραπή η άμεσος εγκατάστασις του εξοπλισμού για γεωτρήσεις, προσφέροντας μεγάλα χρηματικά ποσά, εις την περιοχήν του Κατακώλου. Πετρέλαια, όμως υπάρχουν από το ύψος της Ηπείρου μέχρι Άρτης, Αγρινίου με παράπλευρον κοίτασμα εις περιοχήν επτανήσων, φθάνοντας μέχρι την Ηλεία, ίσως και νοτιώτερον. Μάλιστα οι χερσαίες περιοχές προσφέρονται, λόγω μικροτέρας δαπάνης. Γιατί ξαφνικά στο Κατάκωλο; Διότι από το 45^ο χλμ της οδού Πατρών - Πύργου, μέχρι Αμαλιάδος, ολόκληρος η περιοχή έχει, από έτη πολλά, παραχωρηθεί σε γαλλικές εταιρίες... τουριστικών επιχειρήσεων!!!

            Η πρώτη κυβέρνησις που ετόλμησε και έβγαλε τα ελληνικά πετρέλαια στην επιφάνεια ήταν του δικτάκτορος Ιωαννίδη. Στις αρχές του 1974. Μετά λίγους μήνες έπεφτε. Όμως τα πετρέλαια ήταν πιά πραγματικότης. Καραμανλής - Παπανδρέου έλαβαν σαφείς διαταγές επ’ αυτού.

            Κάθε έρευνα στο Αιγαίο σταματήσε. Τα πετρέλαια στον Πρίνο της Θάσου κλείστηκαν μέσα στην σιωπή. Μέχρι σήμερα κανείς δεν μιλά για το που ευρίσκεται η παραγωγή τους. Η εκδίκησις όμως της δικτατορίας ήταν η αποκάλυψις τους. Το Αιγαίο είχε πετρέλαια. Οι Τούρκοι καθοδηγούμενοι, πέρα από το κυπριακό, έθετταν για πρώτη φορά θέμα Αιγαίου. Υφαλοκρηπίδα στην αρχή. Νησιά μετά. Τώρα αμφισβητούν τα πάντα.

          Στα τέλη του 1995 η οικογένεια Βαρδινογιάννη έρχεται εις επαφήν με τον όμιλον των Αραβικών πετρελαίων, ανταγωνιστών των αμερικανών την πανίσχυρη ARAMCO. Μοιράζονται 50%-50% τα κοινά κέρδη και η ARAMCO μπαίνει στην Ευρώπη.

            Ξαφνικά εγείρεται θέμα κληρονομιάς με τα μέλη της οικογένειας Βαρδινογιάννη. Η συμφωνία κινδυνεύει. Ο κίνδυνος όμως ξεπερνιέται, η συμφωνία προχωρεί προς υπογραφήν. Δεκέμβριος 15, πρώτο επεισόδιο στις Ίμια. Ιανουάριος 1996 οι Τούρκοι πατούν ελληνικό έδαφος. Πιέζουν με απειλή πολέμου. Μιλούν για γκρίζες ζώνες. Πιέζουν για συνιδιοκτησία του Αιγαίου. Στην ουσία είναι τα Πετρέλαια. Πίσω τους Αμερικανοί και Εβραίοι.

         Με την πτώσιν της ΕΣΣΔ, τα πετρέλαια του Καζακστάν περιέρχονται υπό Αμερικανική κηδεμονία. Οι ΗΠΑ όμως χρηματοδοτούν μέχρι και τον αγωγό, μέσω Ρωσικού εδάφους, ύψους 1,5 δισ. δολ. Πρέπει  να ευρεθή τρόπος τα Πετρέλαια της Κασπίας να μεταφερθούν μέσω Τουρκίας. Η Τουρκία αναβαθμίζεται έναντι της Ελλάδος.

            Το Αμερικανικό εμπάργκο σε Λιβύη, Ιράν και Ιράκ, στρέφει τις Ευρωπαϊκές χώρες προς τις δύο πρώτες. Λιβύη και Ιράν ρίχνουν στην αγορά 5 εκατ. βαρέλια την ημέρα. Το 90% πηγαίνει στην Ευρώπη. Η Αμερική απειλεί με κυρώσεις την Ευρώπη. Απειλεί! Υπάρχει και κάτι πιο σίγουρο. Η Ελλάς. Αυτήν όποιος θέλει μπορεί να την πιέση.

          Στέλνεται ο εκπρόσωπος των πετρελαϊκών κέντρων του Τέξας πρόεδρος Μπούς, με πληρωμένα όλα του τα έξοδα (100.000 δολ.).Τα Τεξανικά πετρέλαια πρέπει να μπουν στην Ευρώπη και πιθανώς να απαιτήσουν μελλοντική εκμετάλλευσιν στο Αιγαίο. Η ασυνεννόητος ενέργεια Βαρδινογιάννη προς την ελληνική κυβέρνησιν θα μας στοιχίση. Η πετρελαϊκή πολιτική δεν μπορεί να ασκείται από τον οποιονδήποτε ιδιώτη-χρηματάνθρωπο ανεξαρτήτως της εθνικής πολιτικής. Την ίδια περίπου στιγμή με την άφιξιν του Μπούς ανακοινώνεται από τα Μ.Μ.Ε. η...... ύπαρξις πετρελαίου εις Κατάκωλον!!! Δηλαδή (πιθανόν εις το μέλλον) εσείς Έλληνες έχετε πετρέλαια και στο Ιόνιον. Δώστε και....λίγα στους Τούρκους εις το Αιγαίο.

            Εμείς δεν θα πολεμήσουμε για το πετρέλαιο. Θα πολεμήσουμε για την Πατρίδα. Για το πανάρχαιο Αιγαίο. Την ελληνική λιμνοθάλασσα. Το πετρέλαιο που κατά τύχην ευρίσκεται στην γη μας αποτελεί εθνικό μας πλούτο. Ανήκει στον λαόν και το μέλλον του. Είναι το μέσον που θα μας εξασφαλίσει ένα καλύτερο αύριο. Μια μεγάλη Ελλάδα.  

Εφημερίδα Ελληνοκρατία - Φύλλο Αγώνος 12 - Ιούνιος 1996

Επισήμανση ιστολογίου: Για τεχνικούς λόγους δεν είναι δυνατή η απόδοση του κειμένου σύμφωνα με το πολυτονικό σύστημα.

Ομιλία για την πτώση της Κωνσταντινούπολεως

Ομιλία του ελληνοκράτη εθνικιστή Σπ. Σταυρόπουλου για το χρονικό της πτώσης της Κωνσταντινούπολεως.

Γαλλία: Μάϊος του 1968

Ο θάνατος της ιδέας μιάς Ευρώπης ελευθέρας, ανεξαρτήτου, ισχυράς και Ελληνόφρονος - Η πτώσις του Ντε-Γκώλ έσβυνε την τελευταία ελπίδα για το μεγάλο όραμα

            Το ψέμα παραμένει ακόμη να μνημονεύεται ως αλήθεια, η τραγική πραγματικότης να κρύβεται από τους ευρωπαϊκούς (ελληνικούς) λαούς. Ο στρατηγός Ντε-Γκώλ, η τελευταία μεγάλη ευρωπαϊκή μορφή, είχε προ πολλού (από τον πόλεμο) αντιληφθή τα σχέδια του Σιωνισμού και της Αγγλίας ιδιαιτέρως για το μέλλον της Ευρώπης. Ονειρεύθηκε μίαν Ευρώπην αυτοδιοικούμενην, με μίαν Γαλλίαν προπομπόν στην κοινή προσπάθεια των εθνών της, μακρία από την αμερικανική επιρροή, με ανεπτυγμένες τις τρομερές παραγωγικές της δυνατότητες και τις ικανότητες των ευφυεστέρων λαών της γης, η Ευρωπαϊκή ήπειρος υψώνετο στα μάτια του σαν η κυρία δύναμις της ελευθερίας των λαών του κόσμου. Μια Ευρώπη «ουμανιστική», ελληνοκεντρική, απωθητική της κομμουνιστικής επιβουλής και των εβραϊκών σχεδίων, μία Ευρώπη με κυρίαρχον λόγον αλλά και δημιουργόν πολιτισμού, που θα εστηρίζετο στις δικές πλουτοπαραγωγικές της πηγές, με την ιδικήν της πυρηνικήν δύναμιν και διαστημικόν πρόγμαμμα.

            Ο Ντε-Γκώλ χάλαγε τα σχέδια του Εβραϊσμού, τις εκκολαπτόμενες βλέψεις της αοράτου τότε ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ. Έπρεπε να πέση, όχι να δολοφονηθή. Να τον ρίξη ο.....λαός. με αντίδρασιν πάντα, την εχθρά της Ευρώπης Αγγλία, ο παγκόσμιος Σιωνισμός κινείται. Με προπομπό τις Στοές στέλνει στη Γαλλία ένα αρχιανατροπέα: τον Εβραίο Δανηίλ Κοέν Μπεντίτ. Ένα ασήμοντο γεγονός (όπως πάντα), οι πάντα παρασυρόμενοι, θερμοκέφαλοι, ρομαντικοί και άμυαλοι φοιτηταί και η συνταγή πιάνει. Σε χρόνο αστραπή ολόκληρη η Γαλλία καίγεται. Κανείς δεν ξέρει το γιατί. Γιατί τόσο πολύ! Γιατί έως εδώ! Εκείνοι όμως ξέρουν. Ο λαός πάντα θα χαίρεται στο λάκκο του μία ελευθερία που να την φωνάζει μόνο μπορεί. Σου δίνουμε την δυνατότητα να φωνάζης ελεύθερα αυτό που δεν μπορείς ποτέ να έχης.

Προσέξτε το "δαιμονικό" βλέμμα του Κοέν Μπεντίτ

Για τον λαό αυτό φτάνει. Το πράγμα πλέον ξεκαθαρίζει. Ή φεύγει ο Ντε Γκωλ ή η Γαλλία αναποδογυρίζεται. Τα άρματα έξω από το Παρίσι δεν θα επέμβουν να βοηθήσουν την Γαλλία και αυτόν που τους χάρισε στο Αρράς την μόνη νίκη εναντίον των γερμανικών τεθωρακισμένων. Με το μεγαλείο του γίγαντα εμπρός στους νάνους, αφού ο λαός δεν κατάλαβε, ο στρατηγός φεύγει. Αποχωρεί. Αυτός που έσωσε την τιμή της Γαλλίας αφήνει τους Γάλλους στην ατιμία τους και πάλι. Το φοιτηταριό ηρεμεί. Οι εργάτες ξαναγίνονται δούλοι. Η ευρωπαϊκή ιδέα χάνεται για πάντα. Ο Ιουδαϊσμός θριαμβεύει. Ο Κοέν Μπεντίτ γυρίζει να … αναπαυθεί στο Ισραήλ. Ο στρατηγός χάνεται. Ο κίνδυνος έφυγε!!

Πεθανε μόνος του στις 9 Νοεμβρίου 1970, μέσα στη σιωπή του μεγαλείου του, ο στρατηγός της Γαλλίας, η τελευταία ελπίδα της ελευθέρας Ευρώπης. Από τότε κανείς δεν πρέπει να μιλά για αυτόν, κανείς δεν είπε ποτέ την αλήθεια για τον αισχρό Μάη του ΄68. Αυτό που κάποτε οι λαοί θα μάθουν, αφού πάθουν.

Εφημερίδα Ελληνοκρατία - Φύλλο Αγώνος 11 - Μάϊος 1996

Επισήμανση ιστολογίου: Για τεχνικούς λόγους δεν είναι δυνατή η απόδοση του κειμένου σύμφωνα με το πολυτονικό σύστημα.

Οι πιο... κρίσιμες εκλογές

Συναγωνιστές μου,

Η βρωμερή μεταπολίτευσις, η πλέον παρακμιακή, πρόστυχη, διεφθαρμένη και προδοτική περίοδος των ελληνικών αιώνων, κατήντησε την παραπληροφόρησι, την διαστροφή της αληθείας, την απόκρυψιν της προδοσίας, την λαϊκή τύφλωσιν και αποβλάκωσιν, θλιβερή καθημερινή πρακτική, εγκληματικό καθημερινό βίωμα!

Συνθήματα κούφια, εμετικός «βερμπαλισμός», φραστικά εφευρήματα που διαστρέφουν την αλήθεια, αποκρύπτουν τον δόλο, πνίγουν τον κίνδυνο που υποκρύπτουν, επιφέρουν σύγχυσιν στον λαϊκό εγκέφαλο, απομωραίνουν κάθε πιθανή σώφρονα σκέψιν, αποδυναμώνουν κάθε υπάρχουσα διάθεσιν αξιολογήσεως της όλης καταστάσεως προς ρεαλιστικήν αντιμετώπισιν της, τρελαίνουν την κοινωνία.

Δύστυχη Πατρίς! Δύστυχε λαέ!

«Είναι οι πιο κρίσιμες εκλογές»! Άλλη μια φραστική φούσκα στο διεφθαρμένο πολιτικό παραλήρημα των ημερών μας. Διότι απλώς, οι κρίσιμες εκλογές για την δυστυχισμένη πατρίδα μας, ήσαν ΟΛΕΣ οι άλλες προηγούμενες εκλογές, αυτές που κάθε φορά διεμόρφωναν το κατάλληλο πολιτικό σκηνικό της ρεμούλας και της παρακμής, της καταληστεύεσεως των δημοσίων πόρων, της πτωτικής πορείας της οικονομίας, της αποβιομηχανοποιήσεως και της αυξανόμενης ανεργίας, της ολοένα αυξανόμενης μεταναστευτικής λαίλαπας.

Αυτές, παλιάνθρωποι του κοινοβουλίου, ήσαν οι επι 38 χρόνια κρίσιμες εκλογές. Αυτές που ο υπνώτων και εντέχνως εξαπατούμενος λαός, δεν αντιλαμβάνετο.

Οι χθεσινές εκλογές υπήρξαν το απότοκον της κοινοβουλευτικής κατάντιας. Είναι τα ρυπαρά απόνερα μιας θολής νεροποντής πάνω στους ελληνικούς ουρανούς. Είναι το εναπομείναν αίσχος μιας θλιβερής πορείας κοινοβουλευτικών πεπραγμένων εις βάρος του έθνους. Είναι η πλήρης ξετσιπωσιά, η ανερυθρίαστη προκλητικότης του πολιτικού τσίρκου της χώρας μας.

Οι μέχρι χθες και οι επί 38 χρόνια κλέφτες και εγκληματίες κατά της ζωής του έθνους, χωρίς ίχνος ντροπής ή φόβου για τα όσα έπραξαν, εστάθησαν μπροστά μας και ζήτησαν την ψήφο μας σαν να μην είχε συμβή το παραμικρό όλα αυτά τα τραγικά χρόνια.

Όχι. Δεν ήταν οι κρίσιμες εκλογές. Ήταν το τελευταίο σκηνικό πριν τη μεγάλη περιπέτεια που τώρα αρχίζει. Ήταν οι πιο θλιβερές εκλογές, που με μίσος και αγανάκτησιν για όσα έβλεπε, άκουγε και υπέφερε ένας λαός, ξετρελαμένος για τα όσα υφίστατο επί τρία χρόνια, με 2000 αυτόχειρες από απελπισία ψυχής, εντέχνως καθοδηγούμενος από τους εδώ εντολοδόχους «των κέντρων δημιουργίας κρίσεων» των ιδρυμάτων Ροκφέλερ των ΗΠΑ, εψήφιζε εκδικητικά, χωρίς να γνωρίζη ότι, σε αυτήν την επιλογή του από μίσος για αυτούς που τον κατέστρεψαν, εψήφιζε τραγικά για το ίδιο του το μέλλον. Το τραγικότερον, δε, ήταν ότι, στην θέση που τον οδήγησαν δεν μπορούσε να κάμη αλλοιώς  αφού εξ΄άλλου, είχαν εντέχνως δημιουργηθεί οι ψηφοδόχοι της αγανακτήσεως του, που θα απορροφούσαν το μίσος του, χωρίς να του επιτρέπουν, έτσι, να βλάψη το όλο σύστημα και να αλλάξη το υπάρχον από καιρό (1973) σχέδιο για αυτόν.

Οι εκλογές παγίδα, με το άδικο, αντιλαϊκό και εντελώς παράλογο εκλογικό σύστημα, ανοίγουν το τελευταίο σκηνικό της μεγάλης κρίσεως.

Ο λαός συγχυσμένος, με θολό εγκέφαλο, απορών και δεόμενος, εγκαταλελειμμένος, χωρίς ηγέτας, σέρνεται τον δρόμο του χαμού του.

Κωνσταντίνος Νίκης

Επισημανση ιστολογίου:Για τεχνικούς λόγους δεν είναι δυνατή η απόδοση του κειμένου σύμφωνα με το πολυτονικό σύστημα

"Τα οψώνια της προδοσίας, θάνατος"

Συναγωνιστές μου,

Η ώρα έρχεται για τον καθένα. Αργεί, αλλά έρχεται. Οι μετερχόμενοι την απάτη και το ψεύδος «ουχ ευλογηθήσονται». Ο παλαιός «μποντι μπίλντερ», ο «σκοτεινός» ατζέντης, ο εις νεαρά ηλικία γνώριμος της «Αίγλης» του Ζαπείου εις Αθήνας, ο εις πολλά μετέχων του δημοσίου βίου μηχανεύματα, ο της «πιάτσας» πολυπράγμων, ο «μανιαμούνιας» της πολιτικής ζωής, ο εξασφαλίζων εντός βαλιτσών τις χιλιάδες των χρημάτων κατά την μεταφοράν των, ο κατά μίαν στιγμήν εθνικιστής και μετέπειτα λαϊκιστής, ο… χριστιανός ορθόδοξος προς το θεαθήναι «τοις… ψηφοφόροις», σμηνίτης που υπηρετών στο Γ.Ε.Α , με την έναρξιν της 21^ης Απριλίου 1967 θα ευρεθή μπερδεμένος σε ένα ύποπτο σκάνδαλο, ο χονδρός κολοτούμπας, καλέ, ετελείωσε!

Δεκαπέντε χρόνια πρωταγωνίστησε σαν πληθωρική πριμαντόνα, διεκδικών τα πρωτεία της δημοσιότητας στα πολιτικά δρώμενα της πατρίδος. Μας εκίνησε το ενδιαφέρον όταν βουλευτής ων του κόμματος που κατόπιν επρόδωσε, έφερε στην δημοσιότητα τα ονόματα της «17^ης Νοέμβρη», με εκπληκτικές λεπτομέρειες και αναφορές, αμέσως μετά την δολοφονία του Άγγλου Ταξιάρχου και ομοφυλόφιλου Σώντερς, εξαναγκάσας την πολιτεία να προβή στις πρώτες συλλήψεις των κομμουνιστών τρομοκρατών της δολοφονικής αυτής οργανώσεως, που μέχρι τότε όλοι στις υπηρεσίες εγνώριζαν αλλά κανείς δεν μίλαγε(!)

Περιεχόμενο Ελληνοκρατίας

"...δει, ούν, τους νέους και περί πολιτικών άπτεσθαι πραγμάτων και περί εξουσιών αγωνίζεσθαι, εί έχουσι τα προς τούτο χαρίσματα" (Μέγας Βασίλειος)

"... ός δ΄ αν στασιάζουσης της πόλεως, μηδεμιάς των μερίδων τα όπλα στη, άτιμος έστω" (Αριστοτέλης) 

Όταν η Αγγλία εδολοφονούσε τον Ιωάννην Καποδίστριαν, εκαταργούσε την εθνοσυνέλευσιν των Ελλήνων και μας έφερνε το κοινοβούλιον, έθετεν ταυτοχρόνως και τις βάσεις μιάς εκ νέου δουλείας του Έθνους, η οποία διαρκεί μέχρι σήμερον. Εχώρισαν έτσι και διήρεσαν το έθνος εις αλληλομισούμενες  παρατάξεις.

21η Απριλίου και εθνικισμός

Κατήντησε η λέξις Εθνικισμός πιπίλα στο στόμα όλου του κόσμου. Ποιού κόσμου; Με ποιο δικαίωμα; Ποιο είναι το παρελθόν όσων σήμερα μιλούν για εθνικισμόν και παρουσιάζονται ως εκφρασταί και υποστηρικταί του!

            Μεταξύ των άλλων χρόνια τώρα, ακούμε τους απολογητάς της δικτατορίας να μιλούν και αυτοί για εθνικισμόν. Τίποτε κωμικώτερον.

            Η 21^η Απριλίου, η ευνοηθείσα όσον ουδείς ποτέ άλλοτε υπό των καιρών και της τύχης και η αθλίως αυτοκαταργηθείσα εν μέσω φοβερής εθνικής συμφοράς, είχε σχέσιν με το εθνικιστικόν κίνημα όσον η μαϊμού με το φεγγάρι. Η 21^η Απριλίου, ουδέποτε επανάστασις αλλά απλό πραξικόπημα, δεν εμφορείτο υπό ουδεμίας ιδεολογίας, δεν διέθετε απλάς πολιτικάς γνώσεις και δεν είχε καμμίαν ενότητα πολιτικού πιστεύω εις τους ανθρώπους της. Τίμιοι άνθρωποι, αλλά αυτό όχι αρκετόν διά την διοίκησιν ενός τόπου. Το πολιτικόν της αλαλούμ φιλοξενούσε...«Νασερικούς» ή...«Κανταφικούς» αξιωματικούς, αλλά το χειρότερον ήτο οι πράκτορες αξιωματικοί της CIA και χειρότεροι όλων εκείνοι της Intelligence Service.

            Η Δικτατορία ευρήκε το “εθνικιστικόν” κίνημα εις μίαν φάσιν συνεχούς αναπτύξεως του και το παρέδωσε εις την επελθούσα μεταπολίτευσιν διαλυμένον, διηρημμένον και πρακτορευόμενον.